English Version Χάρτης ιστοσελίδας Επικοινωνία



Αρχική Σελίδα / Η πόλη μας σήμερα

Η πόλη μας σήμερα


1974...Σήμερα...

Τριάντα εννέα χρόνια μετά. Η Αμμόχωστος συνεχίζει να υπάρχει χωρίς τους νόμιμους κατοίκους της, μια πόλη φάντασμα, μια πόλη καταφύγιο αρπακτικών και ερπετών, μια πόλη έρμαιο των καιρικών συνθηκών και των κυμάτων αλλά και των πολιτικών παιγνιδιών.

Μια πόλη, από τις ιστορικότερες και ενδοξότερες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χωρίς κατοίκους και χωρίς ζωή.

Η πόλη φάντασμα

Τη βλέπουμε εδώ και χρόνια από μακριά. Σεργιανούμε νοερά εδώ και τριάντα έξι χρόνια ανάμεσα στη χρυσή παραλία του King George και του Grecian· από το 2003 όταν η Τουρκοκυπριακή Διοίκηση επέτρεψε το άνοιγμα των οδοφραγμάτων, εμείς οι νόμιμοι κάτοικοι δεν μπορούμε να επιστρέψουμε στην πόλη μας που είναι άδεια, δεν μπορούμε να την αγγίξουμε, δεν μπορούμε να δούμε τα σπίτια μας από κοντά. Ένα συρματόπλεγμα και ο στρατός κατοχής συνεχίζει να κατέχει παράνομα τη γη και τις περιουσίες μας. Μόνο από το φυλάκιο του Ακταίου μπορούμε να αγναντέψουμε αυτό που ήταν κάποτε η πόλη μας. Το παραλιακό μέτωπο, πασίγνωστο στον τότε κόσμο της Μέσης Ανατολής, σήμερα ερείπιο, τα σπίτια χάσκουν ετοιμόρροπα, άδεια, τα περισσότερα χωρίς παράθυρα, χωρίς πόρτες, αδειανά, τα δέντρα μεγάλωσαν στους δρόμους. Η πόλη μας αντί κατοίκους έχει φίδια, ποντίκια και στρατιώτες που περιπολούν.

Είναι μια πόλη, θάλασσα και φως
Μια πόλη-θάλασσα
Που πάντα ταξιδεύουμε
Χωρίς να’χουμε ανάγκη από βάρκα και κουπιά

Κλαίρη Αγγελίδου, Νόστιμον Ήμαρ

Δεν υπάρχει τόπος να σταθούμε
Γκρεμισμένα τα σπίτια μας, πεσμένα
Τα δέντρα μας, ένας σωρός ερειπίων.
Δεν υπάρχει χώρος να ονειρευτούμε.
Η σπορά των ονείρων προϋποθέτει ένα κομμάτι ουρανό.
Κι ο ουρανός πεσμένος, τη θέση του
μαύρος καπνός την έχει καταλάβει.
Τ’άστρα και αυτά πεσμενα σκουριάζουν βουλιαγμένα μέσα στο χώμα
Κι όμως αυτό το τοπίο η μνήμη το φυλάγει
Σε άλλα χρόνια πρέπει να το έχω ξαναζήσει
Θυμάμαι το σύννεφο το μαύρο που καθόταν
Απάνω στο διαμελισμένο σώμα
της πόλης μας που δεν ήταν πια πόλη
αλλά πέτρες, κεραμίδια, και άλλα υλικά οικοδομής χωρίς τάξη

Θεοδόση Νικολάου, Πάροδος

Σε μας τους νόμιμους κατοίκους της η πόλη συνεχίζει να είναι απαγορευμένη.

Μπορούμε μόνο να επισκεφθούμε τη φράγκικη μεσαιωνική πόλη και το βενετσιάνικο τείχος αλλά δεν μπορούμε να ανάψουμε ένα κερί στον Άγιο Γεώργιο τον Εξορινό γιατί έχει μετατραπεί σε θέατρο του Πανεπιστημίου της Ανατολικής Μεσογείου.


Print this page Αρχή Σελίδας Ταχυδρομήστε

Designed & Developed by NETinfo Services Ltd.
No images, text or other material whatsoever from this website may be copied, published, re-produced or otherwise used without the written permission of NETinfo Services Ltd.